Zawirowania zdrowotne

Jak już tu pisałam, początek roku był dość słaby zdrowotnie. Szczerze chcę jak najbardziej zapomnieć o tym co się działo w pierwszej połowie roku z moim zdrowiem. Jednak to co jest najważniejsze. Udało się wszystko ogarnąć, ustabilizować i wrócić do normalnego funkcjonowania. Trzymam kciuki, żeby w tym 2023 roku kolejne kontrole pokazywały, że wszystko jest ok i mogę spokojnie funkcjonować i trenować. Bo nie ukrywam dla mnie był to bardzo ciężki czas. Każdy kto mnie zna wie, że moim “bufforem bezpieczeństwa” jest sport. I od wielu lat uważam, że 10 km biegu pozwala poukładać sobie bardzo wiele.

Praca, przeprowadzka i PhD

Moje problemy zdrowotne dały mi trochę czasu na zastanowienie się co dalej z moim życiem zawodowym. Po 4 latach w jednej firmie, pandemii, zmianach w organizacji i moim zmęczeniu pracą, postanowiłam coś zmienić. Pomimo tego, że lubiłam to co robię, wiedziałam, że chcę iść dalej i się rozwijać. Dlatego zaczęłam się zastanawiać co dalej, w którym kierunku iść, co sprawia mi największą frajdę w pracy. Ku mojemu zaskoczeniu udało mi się dość sprawnie znaleźć nowe miejsce pracy. W związku z tym czekała mnie zmiana nie tylko pracy, ale też i miejsca zamieszkania. Choć od wielu lat Gdańsk był moim wymarzonym miejsce do życia, nie udało mi się tam znaleźć pracy. Super oferta pojawiła się natomiast w Warszawie. Tym sposobem pod koniec maja z Ralphem spakowaliśmy nasze rzeczy (których kurcze jest dość sporo) i przenieśliśmy się do Warszawy Dzięki niesamowitemu wsparciu już 1 czerwca zaczynając nową prace miałam też wynajęte mieszkanie. Taki by spokojnie pomieścić moje rowery, bieżnie, milion książek no i Ralpha ze swoim dobytkiem (zabawkami bez których nie wyobraża sobie życia ). A co z doktoratem skoro przeniosłam się do Warszawy. Tu stety-niestety musiałam podjąć decyzję o odpuszczeniu na ten moment tego tematu. Nie powiem, że to była łatwa decyzja. Ale zawirowania zdrowotne pokazały mi, że nie mogę aż tyle rzeczy robić. Że muszę znaleźć więcej czasu na odpoczynek. Ale jak to moja przyjaciółka, była promotorka mi powiedziała – doktorat nie zając, jak będziesz chciała to go zrobisz. Więc zobaczymy co w tym temacie przyniesie przyszłość

Sportowy 2022

Aj chciałabym tu napisać, że sportowo rok 2022 był genialny, udało mi się przebiec XXXX km oraz zrobić życiówkę na półmaratonie, 1/2 i 1/4 IM. Ale tak napisać nie mogę. Sportowo to był szczególny rok bo w pierwszej połowie ilość moich treningów była znikoma, choć powinnam powiedzieć, że prawie żadna. Pod koniec 2021, czyli przed rozpoczęciem zmagań zdrowotnych trenowałam ok 15 godzin tygodniowo. Chyba nie skłamie jeśli powiem, że przez pierwsze 7 miesięcy 2022 moja średnia to było ok 2-3h, z czego znakomita większość to były ćwiczenia wzmacniające, rozciąganie i delikatne truchtanie. Co zabawne przy tej ogromnej ilości treningów przebiegłam w maju półmaraton – ale to bardziej siłą woli i dlatego, że był to mój wymarzony Brooklyn Half w Nowym Jorku.

Na szczęście druga połowa roku okazała się bardziej łaskawa. Zaczęłam znowu coś bardziej biegać Chodzić na treningi New Balance Run Club z Kasią i Bartkiem. No i wróciłam do trenowania z trenerem – Kasią. To był raczej spokojny powrót do biegania i widzę ile czeka mnie pracy nie tylko na treningach, ale szczególnie z moim mentalem. Bo muszę znowu uwierzyć, że ja mogę szybko biegać, a nie wciskać hamulec awaryjny co chwilę. Nie ukrywam, że liczę mocno, że 2023 przyniesie dużo sportowych wyzwań. Cele i plany wstępne są, wierzę że będę mogła je zrealizować krok po kroku.

Podróże – małe i duże

Wyjazdowo poprzedni rok mogę uznać za udany. Choć w związku ze zmianą pracy przestałam latać służbowo, ilość odwiedzonych krajów czy lotów samolotem nie jest tak duża jak w 2019 roku. Na szczęście udało mi się złapać trochę oddechu i wyjechać na wakacje przed rozpoczęciem nowej pracy czy kilka weekendów i tym sposobem odwiedzić nie tylko znajomych w Polsce ale i za granicą

• Niemcy (jeszcze służbowo) i chyba tym sposobem zjechałam prawie cały ten kraj
• USA – Nowy Jork oraz Waszyngton
• Francja – Paryż
• UK – Londyn

Obiecuję, że w najbliższych tygodnia nadrobię wpisy z wyjazdów

2022 i co dalej…

Szczerze nazywam rok 2022 rokiem zmian, bo wiele się zmieniło. Ktoś stojąc z boku powie, tak zmieniło się sporo przeprowadziłaś się, zmieniłaś pracę, otoczenie. Ale chyba to co najważniejsze to zmieniłam się mocno ja, moje podejście do życia, do pracy, do sportu. Zdecydowanie więcej dbam o siebie, o czas na odpoczynek, o relacje na których mi zależy. Nauczyłam się odpuszczać tam gdzie trzeba i nie robić rzeczy na siłę.

Lubiłam siebie z przed tej zmiany, ale szczerze, lubię siebie jeszcze bardziej teraz.

To co 2023 czekam na to co przyniesiesz, wiem, że będzie ciekawie, życiowo, zawodowo, sportowo i wyjazdowo! I am waiting for you!

Artykuł 2022 – thank you and goodbye pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.

Mamy drugą połowę stycznia, a ja wciąż odkładam napisanie podsumowania roku, czy opisania planów na 2022. Było kilka powodów tej sytuacji, koniec roku był dość “specyficzny”. Choroba wyłączyła mnie praktycznie z funkcjonowania na 3 tygodnie. Tak więc 2022 tak na prawdę rozpoczął się dla mnie po 10 stycznia. Oczywiście po 3 tygodnia na zwolnieniu powrót do pracy zawodowej i na uczelni nie należał do najłatwiejszych, ale jakoś musiałam dać radę

2021 w kilku słowach

Zastanawiając się jak podsumować ubiegły rok najchętniej powiedziałabym, że chciałabym o nim zapomnieć, był dość ciężki, ale mój wewnętrzny turbo optymista nie pozwala mi o nim myśleć tylko w ciemnych barwach. Było masa fajnych rzeczy, takich jak:

2022 – to jakie plany na najbliższe miesiące

Znam siebie i wiem, że raczej nie ma w moim przypadku opcji “Nowy Rok – Nowa Ja”. Dlatego staram się planować pewne główne cele, ale zostawić też opcje na zaskoczenie mnie przez to co ma do zaoferowania życie. W drugiej połowie ubiegłego roku, dość mocno wzięłam się za swoją dietę i zdrowie, co mam zamiar kontynuować w nadchodzących miesiącach. Widzę pozytywne efekty i mam nadzieję, że już na dobre pożegnałam się z pewnymi rzeczami. Powoli też wracam do treningów. Covidowa przerwa sprawiła, że praktycznie zaczynam ponownie od średniego poziomu, ale wiem, bo znam mój organizm, że dam radę. Wstępny plan startów ustalony, teraz tylko poczekam do końca lutego, żeby go zweryfikować. Na Politechnice pracy nie brakuje, ale powiem szczerze sprawia mi to ogromną frajdę więc się cieszę. A w firmie trzymamy kciuki za 2022 i to by móc wrócić z pewnymi aktywnościami jak przed 2020. Jest wiele wyzwań, ale ja to lubię i mam nadzieję, że znowu uda się zorganizować kilka fajnych projektów. Poza tym mam kilka celów osobistych i pewnie jak je zrealizuje to o nich powiem (Już takim typem osoby jestem, wolę siedzieć cicho i robić swoje, a dopiero po osiągnięciu danego celu o nim mówić).

Last but not least

Planów trochę jest, ale i jest ten związany z tą stroną. Wiem, wiem w ubiegłym roku bywało cieżko, nie pojawiało się tu za dużo treści, bo to był dość trudny dla mnie rok. Ale zrobię wszystko by w 2022 wrócić do regularnych wpisów. Mam nadzieję, że napisanie tego tu będzie poniekąd moim zobowiązaniem i nie będę chciała zawieść więc mobilizacja pełna

Artykuł Nowy Rok – Nowa Ja (chyba jednak nie bardzo ;) ) pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.