Wyjazdowe wakacje – USA & CH

Wakacje minęły bardzo intensywnie. Z jednej strony sporo pracy, dużo treningów, ale też dwa dłuższe wyjazdy. Na przełomie lipca i sierpnia wraz z moją siostrą i jej mężem oraz naszą mamą wpadliśmy na chwilę – no trochę dłuższą chwilę do USA. W planach było odwiedzenie Massachusetts, skąd pochodzi Thomas i gdzie mieszka jego rodzina oraz krótki wypad do Nowego Jorku i spełnienie jednego z marzeń naszej mamy Zobaczenia Big Apple na własne oczy. Wyjazd wyszedł super! Fantastyczny czas z rodziną, 2 dni imprezy urodzinowej, zwiedzanie na maxa każdego dnia i wiele wiele więcej (o czym też tu przeczytacie niebawem ). Natomiast w drugiej części sierpnia w ramach prezentu urodzinowego sprawiłam sama sobie wyjazd na obóz biegowy do Szwajcarii Wyjazd organizowany przez Kasię i Bartka Olszewskich jak zawsze nie zawiodł. Niesamowite krajobrazy, dobre treningi no i ekipa (#101 rulezzzz) jednym słowem nie mogłam lepiej spędzić swoich urodzin i dni po. O obozie zdecydowanie popełnię jeszcze kilka słów bo do napisania i opowiedzenia jest sporo. Choć może najlepszym jego podsumowaniem będzie fakt, że w 2024 również chcę jechać do St. Moritz.

Szybka dyszka czyli zejście poniżej 50 min w biegu na 10 km

Nie ukrywam, mój powrót do biegania i ogólnie aktywności nie przyszedł wybitnie łatwo, tu szczególnie Kasia (moja trenerka) wie ile nas kosztowało przepracowanie mojego nastawienia do biegania i wysiłku, moich obaw i różnych problemów. Ale po kilku próbach zrobiłyśmy to (dosłownie bo to Kasia prowadziła mnie podczas całego biegu) na 2. Nice To Fit You Warszawskiej Dyszce, organizowanej przy Maratonie Warszawskim. Trasa biegu do wybitnie prostych nie należała, ale zrobiłyśmy to – 49:34 to mój najlepszy wynik od powrotu do biegania. Ale tu wiem, że niebawem mogę ten wynik poprawić

Cracovia Półmaraton

Nie długo po Warszawskiej 10 przyszedł czas na mój główny bieg w sezonie czyli rozprawienie się z półmaratonem, tu padło na Kraków, jako że miasto znam, nocleg zorganizowany podobnie jak kibice (na trasie nie zabrakło moich rodziców oraz Anki i Thomasa). To był chyba najprzyjemniejszy bieg w moim życiu. Serio. Od początku do końca czułam się dobrze, biegło mi się bardzo przyjemnie. Choć jak to ja musiałam rano ponarzekać na zimno i chłód. Cały bieg poszedł dokładnie tak jak był zaplanowany dzięki temu na mecie niesamowicie cieszyłam się z wyniku 01: 49:46. Choć co ciekawe jakoś nie kalkulowałam w głowie co i jak (chyba też pierwszy raz w życiu), po prostu biegłam swoje! I to oddało na końcu Cieszę się bo szczerze mówiąc wiele zależało od tego biegu. Szczególnie w mojej głowie. Dzięki temu że do końca cisnęłam i walczyłam o fajny wynik wiem, że moja głowa znowu weszła na tory – nie marudź, rób swoje!

Tyle na dzisiaj niebawem trochę więcej i bardziej w szczegółach o tym co ostatnio w trawie piszczy Stay tuned!

Artykuł Sezon 2023 – czas podsumowań pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.

Idea WFL

Wings for Life World Run to w 100% bieg charytatywny. Całość opłaty rejestracyjnej jest przekazywana na cel, którym są badania nad rdzeniem kręgowym i pomóc w leczeniu urazów rdzenia. Środki na ten cel zbierane są również przed i w trakcie całego eventu, bo można wspierać zawodników wpłacając pieniądze np. za każdy przebiegnięty kilometr.

Wszyscy razem

W biegu WFL można wziąć udział na dwa sposoby – zapisując się na bieg w jednej z lokalizacji (w Polsce bieg odbywa się w Poznaniu) lub biec wraz z aplikacją. Co ważne bieg zaczyna się dla wszystkich o tej samej porze, bez względu na miejsce (w Poznaniu bieg startuje o 13.00, w Auckland w Australii o 21.00, a w Mexico City 05.00 czasu lokalnego). Nie ważne czy biegniesz w jednej z lokalizacji w zorganizowanym biegu czy biegniesz z aplikacja, wszyscy biegacze o tej samej porze ruszają przed siebie. Samochód – meta natomiast rusza po 30 minutach. W tym biegu nie chodzi o dystans, nie chodzi o bicie rekordów – to raczej event, który pokazuje nam, że fantastycznie jest się włączyć w działania charytatywne wspólnie. Niektórzy startują całymi rodzinami, inni spacerują, jeszcze inni biegną dość daleko, na odległość ponad 40km.W tegorocznej już dziesiątej edycji biegu wystartowało ponad 206 tysięcy osób na całym świecie. A dzięki zbiórce środków finansowych zebrano 5.6 mln €.

Mój WFL

W tym roku i ja postanowiłam wziąć udział w Wings for Life w Poznaniu. Nie powiem bo zapisy na bieg, które odbywały się w listopadzie dość szybko zostały zamknięte. W Polsce rejestracja na bieg stacjonarny wyprzedał się bardzo szybko bo chyba w 2 godziny. Na szczęście udało mi się zapisać (tu podziękowania dla Natalii z https://zkawanaszlak.pl/) i móc spokojnie przygotowywać się na majowy bieg. Z Natalią i Maciejem też postanowiliśmy razem spędzić ten weekend, dzięki temu łącząc przyjemne z pożytecznym Więc już w sobotę pojechaliśmy do Poznania by tam wspólnie odebrać pakiety i przygotować się do niedzielnego biegu

Biegniemy dla tych którzy nie mogą

Sobotni odbiór pakietów poszedł nam bardzo sprawnie, a po nim szybka kolacja – jestem tradycjonalistką więc dla mnie pizza na dzień przed zawodami to praktycznie rytuał, którego nie odpuszczam. W niedziele po śniadaniu i spokojnym poranku razem z Natalią ruszyłyśmy na start, choć powiem szczerze było zimno… Bardzo zimno, aż tak że rozważałam czy biec w kurtce czy “tylko” w długim rękawie. Rozgrzewka z NBRC na szczęście trochę pomogła. I punktualnie o 13.00 pierwsi biegacze ruszyli na trasę. Niestety tutaj było trochę zamieszania i pomimo tego, że byłam w drugiej fali start zajął trochę czasu. Oraz pierwsze dwa kilometry nie były najprzyjemniejsze. Wąskie gardło by przebiec poza teren Międzynarodowych Targów Poznańskich, sporo ludzi, którzy szli, więc w głowie na szybko liczyłam ile już stracę na samym początku. Cel na ten bieg był prosty – tak twierdziła moja trenerka Kasia – 20 km. Atmosfera biegu była fantastyczna. Masa ludzi dopingujących podczas biegu. Ale to co mnie urzekło niesamowicie to ilość osób z niepełnosprawnościami startujący na wózkach inwalidzkich czy o kulach i to co biegacze oraz kibice robili – bili im brawo i wiwatowali na ich cześć. Takie coś niesie! Po dwóch specyficznych kilometrach biegło mi się całkiem fajnie – zrobiło mi się w miarę ciepło, trasa była przyjemna i noga w miarę podawała. Finalnie meta – samochód którym kierował Adam Małysz dogoniła mnie na 16 km.

A po biegu…

A po biegu, był czas radości, wspólnych zdjęć no i radosnego powrotu. I tu powiem, że organizatorzy zrobili to bardzo sprawnie, czekał na nas autobus a w nim folia i woda, potem przesiadka na tramwaj i dalej już do miasteczka WFL. Po powrocie na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich dostaliśmy medale, coś do picia i w sumie zaczęliśmy patrzeć na końcówkę biegu który nadal trwał. Transmisja była na żywo więc wiedzieliśmy jak wygląda sytuacja nie tylko w Poznaniu ale i na świecie. Co ciekawe to właśnie Polka Katarzyna Szkoda wygrała nie tylko w Polsce ale i na świecie pokonując 55km. Zwyciężył Japończyk Jo Fukuda, który przebiegł 69 km, a drugi na świecie a pierwszy w Polsce był Dariusz Nóżyński (68,39km).

Jeśli po przeczytaniu tego tekstu chciałbyś dowiedzieć się więcej na temat Wings for Life World Run wpadnij na stronę https://www.wingsforlifeworldrun.com/pl

To co widzimy się za rok 5 maja ??

Artykuł Wings for Life WorldRun 2023 pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.

Tymczasem zapraszam Cię do mojego podsumowania grudnia… Enjoy

Pływanie

Grudzień na basenie był dość intensywny. Oczywiście w związku z obostrzeniami pływanie wiązało się z zaawansowaną logistyką. Pierwsze dwa tygodnie jeszcze uczestniczyłam w zajęciach z doskonalenia pływania i ponadto pływałam w Mikołowie. Finalnie w grudniu wpadło 10 treningów na basenie, byłoby ich pewnie więcej, ale tygodniowy wyjazd do Gdańska i wprowadzone obostrzenia zmusiły mnie do adaptacji planu treningowego do panujących warunków. To co najważnejsze pływa mi się coraz lepiej i widzę delikatną poprawę, co mnie bardzo cieszy.

Rower

Trochę tego kręcenia w grudniu było. Wpadło 12 treningów, w tym tydzień jeżdżenia na szosie, bo do Trójmiasta wzięłam Meridę. Cóż mogę powiedzieć sporo treningów jakościowych, kilka obejrzanych filmów na Netflixie i dość mocno zmęczone nogi pod koniec miesiąca. Prawdę mówiąc minutówki wciąż są dla mnie wyzwaniem, na szczęście widzę ich efekty i może nie sprawiają mi one ogromniej przyjemności, ale już aż tak nie bolą.

Bieganie

Biegowo grudzień był bardzo udany. Będąc w domu kręciłam kilometry na bieżni, a podczas wyjazdu do Gdańska biegałam nad morzem. Wiem, że jest spore grono ludzi którzy biegają cały rok na dworze, ja jednak do tej grupy nie należę . Nie lubię zimna, marznę przeokropnie i praktycznie podczas całego okresu jesienno-zimowego czyli od listopada do marca większość treningów robię na bieżni. Podobnie i było w grudniu. Finalnie wpadło 11 treningów biegowych. Ale 3 z nich wykonywałam w Gdańsku i Gdyni. Myślałam, że zamarznę biegając, jednak widok morza i świetne powietrze rekompensowało mój dyskomfort.

Ćwiczenia wzmacniające/rollowanie/rozciąganie

Z ćwiczeniami bywało różnie, ale prawdę mówiąc praktycznie po każdym treningu biegowym czy rowerowym wpada u mnie rollowanie i rozciąganie. Ćwiczenia wzmacniające staram się robić 2-3 razy w tygodniu. Niby tak niewiele, a widzę efekty. Organizm wytrzymuje większe obciążenia, nie mam jakiś okropnych zakwasów, które uniemożliwiałyby mi trening kolejnego dnia itp. Aaaa i jeszcze jedno po kilku miesiącach regularnego rollowania i ćwiczeń zauważyłam, że organizm fajnie się adoptuje do nowych bodźców.

Regeneracja

Pisałam w listopadzie, że moim celem ostatnim czasem jest 8h snu. W grudniu jeszcze nie udało się codziennie tyle spać, ale byłam bardzo blisko. Ponadto bardzo wypoczęłam nad morzem, miałam czas na długie spacery, czytanie książek i dotlenieniem się świeżym powietrzem. Dodatkowo wpadło też kilka dni wolnych poza urlopem. Okres świąteczno-noworoczny dał mi możliwość złapania oddechu i odpoczynku, co było mi bardzo potrzebne po intensywnej jesieni. Tak więc pełna nowych sił wchodzę w kolejny rok

Artykuł Grudzień – podsumowanie miesiąca pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.

Ogólnie gdybym miała podsumować październik to wyszło by początek z półmaratonem, roztrenowanie i ponowne wejście w trening

Pływanie

Wbrew pozorom w październiku udało mi się wrócić do pływania, praktycznie w pierwszym tygodniu po półmaratonie zaczęłam zajęcia z Tomkiem i ekpią z VitalSwinm, dołączyłam do wtorkowej grupy i ponownie zaczynam pracę nad poprawieniem mojego pływania. Z Tomkiem współpracowałam w ubiegłym roku i widzę efekty, dlatego kontynuujemy to co zaczęliśmy. Raz w tygodniu pływam z grupą, a sama dodatkowo robię jeszcze 2 treningi. Niestety po wprowadzeniu genialnych rozporządzeń od 19 października nie pływam sama, na szczęście zajęcia grupowe wciąż mam więc jak to mawiają “lepszy rydz niż nic”…

Rower

W związku z roztrenowaniem na rower udało mi się wsiąść tak na serio dopiero w połowie października. Nie powiem bo podczas roztrenowania minimalnie kręciłam, ale były to zwykłe rekreacyjne 60 minutowe przejażdżki, tylko żeby nogi nie zapomniały co i jak ( no i żeby jednak spalać cokolwiek nadwyżki kalorycznej ) Nowy plan treningowy natomiast wszedł w życie 20 października i przez te kilka dni udało się zrobić 9 treningów, głównie delikatnych rozjazdów wprowadzających. Powiem szczerze, że chyba najbardziej nie lubię przerwy w jeździe na rowerze (po niej tyłek zawsze boli…) Na koniec miesiąca trener rozpisał test FTP więc mając punkt startowy zaczynam cisnąć podczas kolejnych treningów.

Bieganie

No tu się działo Początek miesiąca, a dokładnie 4 października czyli półmaraton Silesia w Katowicach (link jeśli nie czytałeś). Niestety powrót bólu stopy no i przymusowa pauza. Chyba nigdy nie wzięłam sobie tak do serca roztrenowania jeśli chodzi o przerwę od biegania. Dokładnie od 5 października do 21 nie przebiegłam ani pół metra. Nie powiem, że mnie nie nosiło, ale dość mocno postawiłam na odpoczynek i pełną regeneracje mojej stopy. Przyniosło to efekty bo ból się zdecydowanie zmniejszał i pod koniec tego okresu zupełnie zniknął. Koniec miesiąca i dwa ostatnie tygodnie treningów to 6 treningów raczej wprowadzających. Oj ciężkie są powroty po roztrenowaniu. Forma z września gdzieś odpłynęła, ale wiem, że trzeba budować dalej, żeby było lepiej.

Ćwiczenia wzmacniające/rollowanie/rozciąganie

Tu od początku pandemii mam jasno określony cel – codziennie chociaż 40 minut ćwiczeń wzmacniających + rollowanie + rozciąganie. Pomimo roztrenowania i chęci odpuszczenia tu nie dałam sobie luzów! Bywały nawet dni kiedy robiłam w październiku dwie sesje jedną rano jedną wieczorem – to tak bardziej z nudów. Co najważniejsze widzę, że ćwiczenia przynoszą efekty, a to chyba najważniejsze. Najczęściej mój dzień zaczynam od ćwiczeń wzmacniających i rollowania, druga seria rollowania wpada zawsze po treningu wraz z rozciąganiem. Niby tak niewiele ale daje super efekty.

Regeneracja

Oj jak ja się wyspałam podczas tego roztrenowania Nie no tak serio mając więcej czasu zdecydowanie odpoczęłam, wrzuciłam na totalny luz, zapomniałam o liczeniu posiłków i powiem szczerze zatęskniłam za treningami. Dodatkowo moją regeneracje i powrót do ćwiczeń wspiera fizjoterapia. Jestem osobą, która co tydzień jest u fizjoterapeuty w myśl zasady lepie zapobiegać jak leczyć. Tu z pomocą przychodzi mi Pan Janek, który mając niesamowitą cierpliwość wyprowadza moje nogi na prostą

Artykuł Październik – podsumowanie miesiąca pochodzi z serwisu ŚlivkaTrenuje.